Vanuit wetenschappelijk onderzoek (Foster) is een model ontwikkelt die lopers kan helpen overbelasting te voorkomen. Het model meet de “ervaren mate van inspanning” ook wel EMI waarde genoemd.

In een modern trainingsschema wordt rekening gehouden met de individuele belastbaarheid van de loper. Als men hier onvoldoende rekening mee houdt, loopt men het risico dat de loper in meer of mindere mate overbelast wordt.

De juiste mate van belasting is dus zeer cruciaal. Bij een verkeerde belastingmethodiek kan het tot gevolg hebben dat lopers in de lichtste vorm van overbelasting (over-reaching) terecht komen en ze geconfronteerd worden met een achteruitgang in de prestatie. Als reactie heeft een loper dan de neiging om juist harder te gaan trainen. Als dit niet goed door de begeleiding of het schema  wordt geïnterpreteerd kan dit leiden tot een toestand van overtraining.

Dit effect kan verder o.a  versterkt worden door stressfactoren en monotonie van de training. Van belang is te vermelden dat een toestand van overtraining eerder voorkomt bij atleten die een forse omvang vergroting (KM) in trainingsprogramma invoeren dan bij atleten die juist een intensiteit verhoging in trainingsprogramma toepassen. 

Bij een verhoging in omvang lijken de trainingen meer op elkaar, terwijl bij een intensiteitverhoging meer afwisseling tussen licht en zware trainingen is. Met andere woorden: “monotonie in de training is een stressfactor”. Het voorkomen van monotonie speelt zelfs een sleutelrol in het voorkomen van overbelasting.

Vanuit wetenschappelijk onderzoek (Foster) is een model ontwikkeld die lopers kan helpen overbelasting te voorkomen. Het model meet de “ervaren mate van inspanning” ook wel EMI waarde genoemd.